Warszawa, 01.05.2026, godz. 06:10 Steve Walker
Europa zbudowała swoją epokę przemysłową, przenosząc góry.
Wydobywano węgiel kamienny.
Eksploatowano węgiel brunatny.
Kruszono rudę miedzi.
Wytapiano stal.
Składowano popioły.
Usypywano hałdy żużla.
Odpady poflotacyjne kierowano do osadników i lagun.
Przez ponad sto lat cywilizacja przemysłowa traktowała te pozostałości jako nieunikniony koszt postępu. W Polsce, Niemczech i krajach bałtyckich ślady tego podejścia są nadal widoczne: hałdy pogórnicze, składowiska popiołów lotnych, osadniki poflotacyjne, góry żużla, stawy popiołowe, zdegradowane tereny przemysłowe oraz porzucone obszary eksploatacji surowców.
Stara gospodarka nazywała te materiały odpadami.
STRATA postrzega je inaczej.
STRATA widzi niewłaściwie ulokowane minerały.
Niewłaściwie ulokowane metale.
Niewłaściwie ulokowane pierwiastki ziem rzadkich.
Niewłaściwie ulokowany węgiel.
Niewłaściwie ulokowaną ziemię.
Ta zmiana języka ma znaczenie, ponieważ kolejnym strategicznym wyzwaniem Europy nie jest już wyłącznie energia. Są nim również pierwiastki ziem rzadkich, metale krytyczne, rekultywacja gruntów, ochrona zasobów wodnych oraz suwerenność przemysłowa.