Wspinaczka po Drabinie Wartości Biowęgla

Od trwałego węgla do certyfikowanej wartości strategicznej

Biowęgiel nie opuszcza platformy TITAN jako gotowy produkt o wartości 2 400 euro za tonę.

Powstaje jako trwały węgiel podczas zgazowania zrównoważonych pozostałości leśnych w procesie produkcji Gazu Producentowego Bogatego w Wodór (HPG). Jego wartość następnie rośnie dzięki kontrolowanemu przetwarzaniu, rozwojowi produktu, certyfikacji oraz potwierdzonym zastosowaniom.

Drabina wartości nie jest więc zwykłym cennikiem. Jest uporządkowanym programem rozwoju produktu.

Na każdym etapie Syngas Project musi odpowiedzieć na cztery podstawowe pytania:

  • Z jakiego surowca został wyprodukowany biowęgiel?
  • W jaki sposób został wyprodukowany?
  • Czy każda partia produkcyjna jest bezpieczna i powtarzalna?
  • Jakie certyfikowane zastosowanie będzie pełnił?

Im lepsze są dowody jakości, powtarzalność procesu oraz potwierdzona skuteczność produktu, tym wyżej biowęgiel może awansować na Drabinie Wartości.

Należy podkreślić, że jest to komercyjna drabina wartości, a nie formalny system klasyfikacji prawnej. Klasy certyfikacyjne potwierdzają przydatność biowęgla do określonych zastosowań, lecz nie oznaczają automatycznie, że jeden produkt jest „lepszy” od drugiego. Jedna dobrze kontrolowana partia produkcyjna może kwalifikować się do wielu różnych zastosowań, pod warunkiem że zostanie odpowiednio przebadana, udokumentowana i wprowadzona na rynek.


Fundament – Kontrolowana Produkcja Biowęgla

Drabina rozpoczyna się wewnątrz TITAN.

Pozostałości leśne są przekształcane w procesie zgazowania w Gaz Producentowy Bogaty w Wodór (HPG), odnawialne cząsteczki oraz trwałą frakcję węglową. Zanim stanie się ona wartościowym produktem, musi zostać przekształcona w powtarzalny produkt przemysłowy.

Platforma TITAN musi zapewnić:

  • zatwierdzone i identyfikowalne źródła pozostałości leśnych,
  • określone wymagania dotyczące przygotowania surowca i jego wilgotności,
  • kontrolowaną temperaturę zgazowania oraz czas przebywania materiału w reaktorze,
  • ściśle kontrolowane warunki ograniczonego dostępu tlenu,
  • wychwytywanie lub zniszczenie metanu oraz innych emisji procesowych,
  • kontrolowane chłodzenie, transport i magazynowanie,
  • podział produkcji na jednoznacznie identyfikowalne partie,
  • reprezentatywne pobieranie próbek wraz z przechowywaniem próbek referencyjnych,
  • badania laboratoryjne każdej zdefiniowanej partii produkcyjnej.

Zgodnie z nową unijną metodyką Biochar Carbon Removal, kwalifikująca się produkcja musi ogrzewać biomasę do temperatury co najmniej 350°C, wychwytywać lub eliminować metan powstający podczas procesu oraz produktywnie wykorzystywać ciepło współprodukowane podczas zgazowania. Każda partia musi być powiązana z jednoznacznie określonym surowcem oraz stabilnymi parametrami pracy instalacji.

Ta dyscyplina produkcyjna stanowi fundament wszystkich kolejnych rynków i zastosowań.