Wirtualna gospodarka rurociągowa

Przez ponad sto lat przemysłowa dystrybucja gazu była zdominowana przez stałą infrastrukturę rurociągową.

Rurociągi zmieniły gospodarki, ponieważ umożliwiły ciągły transport dużych ilości molekuł energii pomiędzy centrami produkcyjnymi a strefami przemysłowego zapotrzebowania. Całe gałęzie przemysłu rozwijały się wokół założenia, że infrastruktura gazowa pozostanie scentralizowana, stała i geograficznie ograniczona.

Problem polega na tym, że europejska geografia energetyczna zmienia się szybciej niż infrastruktura.

Unia Europejska stoi obecnie przed strukturalnym wyzwaniem, którego nie można rozwiązać wyłącznie energią elektryczną. Europa może coraz częściej produkować własne elektrony, ale nadal importuje znaczną część swoich strategicznych molekuł. Gaz ziemny, LNG, metanol, amoniak, paliwa lotnicze oraz surowce chemiczne pozostają silnie uzależnione od zewnętrznych łańcuchów dostaw i niestabilności geopolitycznej.

W tym miejscu rozpoczyna się gospodarka wirtualnego rurociągu.

TITAN został zaprojektowany wokół idei, że odnawialne molekuły powinny przemieszczać się po Europie przy wykorzystaniu elastycznej infrastruktury logistycznej, a nie wyłącznie poprzez stałe systemy rurociągowe.

Koncepcja jest prosta.

Zamiast transportować biomasę o niskiej gęstości na bardzo duże odległości, TITAN przekształca regionalną biomasę w wysokogęstościowe odnawialne molekuły gazowe blisko źródła surowca. Następnie molekuły te są dystrybuowane poprzez istniejącą infrastrukturę drogową, kolejową, morską i regazyfikacyjną przy wykorzystaniu logistyki LRNG.

LRNG — Liquefied Renewable Natural Gas — umożliwia transport odnawialnego metanu przy objętości około 1/600 jego postaci gazowej. Dzięki temu odnawialny gaz przestaje być lokalnym źródłem energii ograniczonym geograficznie i staje się mobilnym surowcem przemysłowym zdolnym obsługiwać rynki krajowe.